Żółtlica włochata

del.icio.us del.icio.us
Digg Digg
Furl Furl
Reddit Reddit
Rojo Rojo
Add to OnlyWire
Żółtlica owłosiona
Systematyka wg Reveala
Domena jądrowce
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Nadgromada nasienne
Gromada okrytonasienne
Klasa Rosopsida
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Rodzaj żółtlica
Nazwa systematyczna
Galinsoga ciliata (Raf.) S. F. Blake
Synonimy
Galinsoga guadriadiata Ruiz.et Pav
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons

Żółtlica owłosiona (Galinsoga ciliata) - gatunek rośliny jednorocznej z rodziny astrowatych. Pochodzi z Ameryki Południowej. Do Europy została sprowadzona w W XIX w. przez ogrody botaniczne, skąd samorzutnie rozprzestrzeniła się w środowisku naturalnym[1]. W Polsce jest obecnie pospolita na całym niżu. Status gatunku we florze Polski: kenofit.

Spis treści

Charakterystyka [2][3]

Łodyga 
Wzniesiona, rozgałęziona, osiągająca wysokość 20-100 cm. Cała jest gęsto, odstająco owłosiona (stąd gatunkowa nazwa rośliny).
Liście
Ulistnienie naprzeciwległe, liście szerokojajowate, ostro zakończone, o brzegach grubo ząbkowanych. Są wiotkie, bezogonkowe i całe obficie, odstająco owłosione.
Kwiaty
Zebrane w drobne (3-5 mm szerokości) koszyczki wyrastające na długich i owłosionych szypułkach. Brzeżne kwiaty w koszyczku to 5 kwiatów języczkowych o białych, 3-ząbkowych płatkach. Wewnątrz koszyczka żółte kwiaty rurkowate. Plewinki przeważnie nierozcięte, ich brzegi są tylko frędzlowane.
Owoc
Niełupki rozsiewane przez wiatr.
Biotop, wymagania
Siedliska ruderalne, przydroża, ugory. Roślina ruderalna. W uprawach rolnych jest chwastem. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Ass. Galinsogo-Setrietum[4]

Zmienność

Tworzy mieszańce z żółtlicą drobnokwiatową. [5]

Ciekawostki

  • W ziołolecznictwie ludowym okłady ze świeżego, zmiażdżonego ziela stosowane były przeciw egzemie. Herbata z ziela jest środkiem mlekopędnym, a zewnętrznie używana jest do przemywania ran. Świeże i suszone ziele zawiera proteiny i witaminę C. Okres zbioru: od maja do października. [6]

Przypisy

  1. Ekoportal
  2. Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6. 
  3. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953. 
  4. Matuszkiewicz Władysław. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  5. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8. 
  6. Czesław Bańkowski, Eugeniusz Kużniewski "Ziołolecznictwo Ludowe".

This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.