Article on other languages:
- أفروديت
- Afrodita
- আফ্রোদিতি
- Афрадыта
- Afrodita
- Afrodite
- Афродита
- Afrodita
- Afrodita
- Afrodite
- Aphrodite
- Aphrodite
- Αφροδίτη_(μυθολογία)
- Aphrodite
- Afrodita
- Afrodito_(diino)
- آفرودیته
- Aphrodite
- Afrodita
- 아프로디테
- ऐफ़्रोडाइटी
- Afrodita
- Aphrodite
- Aphrodite
- Afródíta
- Afrodite
- אפרודיטה
- აფროდიტე
- Aphrodite
- Afrodīte
- Aphrodite
- Afroditė
- Aphrodité
- Афродита
- Афродита
- Aphrodite
- アプロディーテー
- Afrodite
- Afrodita
- Aphrodite
- Afrodite
- Afrodita
- Афродита
- Afërdita
- Aphrodite
- Afrodita
- Afrodita
- Афродита
- Afrodita
- Afrodite
- Afrodite
- Aphrodite
- அப்ரடைட்டி
- อโฟรไดท์
- Aphrodite
- Афродита
- Afrodit
- Афродіта
- ایفرودیت
- 阿佛羅狄忒
 |
del.icio.us |
 |
Digg |
 |
Furl |
 |
|
 |
Rojo |
| Add to OnlyWire |
_-_The_Birth_of_Venus_(1879).jpg)
Afrodyta (gr. Ἀφροδίτη Aphrodite) – w mitologii greckiej bogini piękna, kwiatów, miłości, pożądania i płodności.
W mitologii rzymskiej odpowiedniczką Afrodyty była Wenus.
Spis treści |
Pochodzenie i narodziny
Kwestia jej pochodzenia jest różnie przedstawiana w mitach. Według jednego z nich Afrodyta nie miała rodziców i pewnego dnia wyłoniła się z piany morskiej w pobliżu Cypru. Nieco inaczej przedstawiał to Hezjod, który w Teogonii pisał, że kiedy odcięte sierpem genitalia Uranosa (pokonanego przez Kronosa, gdy roztaczał się nad Gają jak niebo nad ziemią) wpadły do morza w pobliżu Cypru, woda otoczyła je białą pianą, z której następnie wyłoniła się przepiękna Afrodyta. Pływała po morzu w muszli, zatrzymując się u brzegów Kytery, a potem Cypru. Druga z tych wysp stała się jej ulubionym miejscem. Na jej brzegu oczekiwały już na nią Charyty (Eufrosyne, Aglaja i Talia), które odtąd zawsze towarzyszyły jej i służyły. Cypr stał się głównym miejscem kultu bogini.
Natomiast w innych mitach opisywana jest jako córka Uranosa i Hemery, zwaną Uranią. Według Homera była córką Zeusa i Diony.
Dalsze losy
Była żoną Hefajstosa, ale epizod z Aresem świadczy, że nie była zbyt wierna (z tego związku zrodzili się Dejmos, Fobos, Harmonia, Eros i Anteros). Hefajstos ukrył w łożu pułapkę z mocnej, lecz niezauważalnej, metalowej sieci i schwytał w nią Afrodytę z Aresem.
W konkursie piękności między Herą, Ateną i Afrodytą, ta ostatnia obiecała Parysowi Helenę, żonę Menelaosa ze Sparty, za tytuł najpiękniejszej (jabłko niezgody), czym przyczyniła się do rozpętania wojny trojańskiej. W wojnie starała się sprzyjać Trojanom.
Atrybuty, przydomki
Jej atrybutami były: rydwan zaprzężony w gołębie, róża oraz mirt. Czczona była zwłaszcza przez kobiety, które widziały w niej patronkę małżeństwa. Ze względu na jej związek z morzem była czczona przez żeglarzy i w miastach portowych.
Starożytni nadawali Afrodycie różne przydomki: Afrogeneja - zrodzona z piany morskiej, Anadyomene - wynurzająca się z fal morskich, Cypryda (Kipryda) - od Cypru; Afrodyta Acidalia, Anadyomene (Ἀναδυομένη), Cytherea (Κυθήρεια), Despina (Δέσποινα), Kypris (Κύπρις), Epitragidia, Skotia (Σκοτία), Basilis (Βασιλίς), Persephaessa (Περσεφάεσσα), Pandemos (Πάνδημος), Urania, Apatura itp.
Bibliografia
- Grimal Pierre, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Wrocław: Ossolineum, 1987.
- Mała encyklopedia kultury antycznej, Warszawa: PWN, 1966.
- Markowska Wanda, Mity Greków i Rzymian, Warszawa: Iskry, 1973.
- Parandowski Jan, Mitologia, Warszawa: Czytelnik, 1975.
Zobacz też
- Afrodyzje - święta obchodzone na cześć bogini.
- Wenus z Milo
- Narodziny Wenus
Zeus • Hera • Posejdon • HadesA • HestiaB Afrodyta • Atena • Apollo • Artemida • Ares • Hefajstos • Hermes