Bluszczyk kurdybanek

Article on other languages:

• Almindelig_Korsknap
• Gundermann
• Harilik_maajalg
• Glechoma_hederacea
• Glechoma_hederacea
• پیچک_باغی
• Lierre_terrestre
• Tongerblom
• Poponc
• Glechoma_hederacea
• Šliaužiančioji_tramažolė
• Hondsdraf
• カキドオシ
• Vårkorsknapp
• Zádušník_brečtanovitý
• Maahumala
• Jordreva
• Розхідник_звичайний
• 金錢薄荷

	del.icio.us
	Digg
	Furl
	Reddit
	Rojo
	Add to OnlyWire

Bluszczyk kurdybanek
Systematyka wg Reveala
Domena	jądrowce
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	naczyniowe
Nadgromada	nasienne
Gromada	okrytonasienne
Klasa	Rosopsida
Rząd	jasnotowce
Rodzina	jasnotowate
Rodzaj	bluszczyk
Gatunek	bluszczyk kurdybanek
Nazwa systematyczna
Glechoma hederacea L.
Synonimy
Nepeta glechoma (Benth.) Nepeta hederacea (L.)Trevir.
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons

Kwiaty

Bluszczyk kurdybanek (Glechoma hederacea L.), zwany też zwyczajowo bluszczykiem ziemnym, kurdybankiem, obłożnikiem - gatunek byliny należący do rodziny jasnotowatych. Występuje w całej Europie, w umiarkowanych strefach Azji, na Syberii, zadomowiony także w Ameryce Północnej gdzie jest gatunkiem zawleczonym. Pospolity na całym obszarze Polski.

Pokrój

Charakterystyka

Pokrój

Roślina wysokości 10-20 cm, z długimi pełzającymi rozłogami, łatwo zakorzeniającymi się.

Łodyga

Podnosząca się, sporadycznie owłosiona lub naga, rozgałęziona, kanciasta i miękka, z długimi (do 1 m) ulistnionymi rozłogami.

Liście

Zimotrwałe, naprzeciwległe, długości 1-3 cm, sercowato okrągławe lub nerkowate, z karbowanym brzegiem. Na spodniej stronie blaszki często fioletowoczerwone.

Kwiaty

Osadzone po 2-4 w kątach liści, krótkoszypułkowe. Kielich rurkowaty, niewyraźnie dwuwargowy, korona niebieskofioletowa do czerwonawej, sporadycznie biała, z włoskami w gardzieli. Górna warga dwuklapowa, dolna trzyklapowa. Posiada dwa rodzaje kwiatów - obok kwiatów obupłciowych występują kwiaty żeńskie z prątniczkami.^[1] Zakwita w drugim roku życia, kwitnie od kwietnia do czerwca, zapylany jest przez owady.

Owoce

Rozłupnia rozpadająca się na 4 rozłupki rozsiewane przez mrówki.

Biotop, wymagania

W środkowej Europie występuje od niżu po regiel dolny, w obszarze o klimacie suboceanicznym. Preferuje gleby zasobne w składniki mineralne, szczególnie azot. Rośnie w zaroślach, przydrożach, na łąkach i skrajach pól. W uprawach rolnych, szczególnie w ogrodach jest pospolitym chwastem. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O. Glechometalia ^[2].

Zastosowanie

• Roślina lecznicza
  • Surowiec zielarski - ziele bluszczyku (Herba Hederae terrestris syn. Herba Glechomae).
  • Skład chemiczny - ziele zawiera śladowe ilości olejku eterycznego, do 7% garbników, cholinę, substancję goryczkową - glechominę, saponiny, żywice, sole mineralne.
  • Działanie - ziele stosowane przeciw zatruciu ołowiem, w medycynie ludowej w postaci naparu stosowany przy przewlekłych nieżytach dróg oddechowych, astmie, przeciw bólom żołądka, przy schorzeniach pęcherza i kamicy nerkowej. Zewnętrznie używany do przemywania ran i w chorobach skóry, ze względu na delikatne działanie ściągające, przeciwzapalne i przeciwbakteryjne.
• Roślina przyprawowa - stosowany jako przyprawa.
• Roślina miododajna - miód z bluszczyku jest jasnożółty.
• Roślina ozdobna - stosowana jako uzupełnienie kompozycji roślinnych oraz roślina okrywowa w zacienionych miejscach.

Kultywary

• 'Variegata' - kultywar o bardzo długich pędach i zielonych liściach z charakterystycznymi jasnymi brzegami, które stanowią największą ozdobę tej odmiany. Polecana do kompozycji z innymi roślinami.

Przypisy