Dolne jajowate, zwężone ku nasadzie, długości 4-10 cm, zebrane w przyziemną rozetę. Górne liście lancetowate, siedzące, naprzeciwległe. Liście są całobrzegie i miękko owłosione.
Duże, o średnicy 2,5-3 cm, o białej koronie i głęboko wciętych płatkach, przeważnie jednopłciowe. Szypułki różnej długości, wyrastają z kątów liści lub na szczytach pędów. Kwiaty żeńskie mają większe kielichy, rozdęte i beczułkowate, słupek z 5 znamionami. Kwiaty męskie o smuklejszych, walcowatych lub butelkowatych kielichach. Kielichy przeważnie bladozielone, czasem białawe, o ciemnozielonych lub czerwonawych nerwach, gruczołowato owłosione. Kwitnie od maja do września.
Przydroża, pola, siedliska ruderalne. Występuje od niżu po położenia górskie. Rośnie w ciepłych miejscach, na dość suchych glebach. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla SCl. Artemisietea[2]
Zmienność
Lepnica biała łatwo krzyżuje się z lepnicą dwupienną, tworząc krzyżówkę S. x dubia o różowych kwiatach[3].
Ciekawostki
Kwiaty zapylane są przez ćmy. Otwierają się dopiero wieczorem, wydzielając silny zapach[1].
Przypisy
↑ 1,01,1 Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
↑ Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.