Komutacja kanałów

Komutacja kanałów polega na przydzieleniu wybranemu połączeniu wybranej sekwencji połączonych kanałów od terminala źródłowego do terminala docelowego. W sieciach z komutacją kanałów przesyłanie danych następuje dopiero po ustanowieniu połączenia, czyli uzyskaniu specjalnej trasy pomiędzy systemem nadawcy a systemem odbiorcy. Trasa jest sekwencją kolejno połączonych kanałów. Kanały te zostają zajęte przez cały czas, w którym trwa połączenie. Zarezerwowane kanały nie mogą być używane przez inne połączenia. Samo przesyłanie informacji odbywa się w 3 fazach:

• faza - ustanowienie połączenia
• faza - transfer danych
• faza - rozłączenie połączenia

Jedną z wad techniki komutacji kanałów jest konieczność ustanowienia połączenia między użytkownikami zanim zostaną przesłane dane. Powoduje to powstawanie opóźnień w przesyłaniu informacji oraz to, że kanały są niewykorzystywane podczas zestawiana połączenia, rozłączania połączenia oraz w przerwach między transmisją przy zestawionym połączeniu. W efekcie wzrasta koszt utrzymania takiej sieci a spada jej efektywność. Na plus można zaliczyć wysoką jakość transmisji poprzez trwały kanał ( tzn ustanowiony wcześniej kanał o niezmiennych parametrach). Technikę tą wykorzystujemy w sieciach gdzie przesyła się głos i dane.

Faza - ustanowienie połączenia

• A i B - użytkownicy
• 1, 2, 3, 4, 5 - węzły sieci

Jeżeli użytkownik A chce uzyskać połączenie z użytkownikiem B to wysyła do węzła 1 zadanie uzyskania połączenia. Zwykle bywa tak, iż między użytkownikiem A, a węzłem 1 połączenie już istnieje, gdyż to połączenie jest kanałem dzierżawczym (linia wydzielona). Następnie węzeł 1 znajduje kolejny węzeł na trasie do użytkownika B. Zakładamy, że wybrał węzeł 4. Węzeł 1 rezerwuje kanał łączący go z węzłem 4 i przesyła do węzła 4 zadanie połączenia z użytkownikiem B. Następnie węzeł 4 rezerwuje kanał do węzła 5 i dołącza go do wcześniej zarezerwowanego kanału między węzłem 4 a 1. Zadanie połączenia przechodzi do węzła 5. W ten sposób zostaje utworzona trasa między użytkownikiem A, a węzłem 5. Węzeł 5 dołącza następnie już do utworzonego połączenia kanał łączący go z użytkownikiem B. W ten sposób następuje połączenie między użytkownikami A i B. Przez to połączenie zostają przesyłane wiadomości mające na celu ustalenie czy użytkownik B zgadza się na to połączenie.

Faza - transfer danych

Wymiana danych między użytkownikami połączeniem ustanowionym w poprzedniej fazie.

Faza - rozłączanie połączenia

Odbywa się poprzez wysyłanie odpowiednich wiadomości kolejno do węzłów 1, 4 i 5. Powoduje to, że kanały wchodzące w skład połączenia są zwalniane i mogą już służyć do łączenia pomiędzy innymi użytkownikami.

Wielostrumieniowa technika komutacji kanałów

Technika ta łączy ze sobą własności techniki komutacji kanałów i zasady multipleksacji. Polega ona na tym, iż na jednej linii łączącej użytkownika z siecią można realizować wiele kanałów. Dane przesyłane w danym kanale, można przesłać następnie do innego użytkownika postępując według zasad analogicznych do techniki komutacji kanałów. W ten sposób dowolny użytkownik może mieć jednocześnie otwartych wiele połączeń do innych użytkowników.

Przykłady wykorzystania komutacji kanałów

• sieć telefoniczna
• sieć ISDN
• technologia HSCSD