Kopiowanie (kynologia)

Article on other languages:

del.icio.us del.icio.us
Digg Digg
Furl Furl
Reddit Reddit
Rojo Rojo
Add to OnlyWire
Kopiowane ucho u młodej suki rasy American Staffordshire Terrier
Kopiowany ogon u wyżła weimarskiego
Owczarek środkowoazjatycki z przyciętymi uszami i ogonem.

Kopiowanie (ang.Docking dog) uszu lub ogona, to w kynologii zabieg chirurgiczny mający na celu odpowiednie ukształtowanie lub zredukowanie wielkości uszu lub długości ogona u psa.

Spis treści

Kopiowanie ogona i uszu dawniej

Początkowo ogony obcinane były u większości ras w celach użytkowych, aby wzmocnić plecy, zwiększyć szybkość, a uszy wraz z ogonem także po to, aby zapobiec obrażeniom podczas walk. Psami często poddawanymi tym zabiegom, były psy pasterskie tj. owczarek środkowoazjatycki, które ze względu na stróżująco - obronne funkcje były narażone na bezpośrednią konfrontację z takimi drapieżnikami, jak na przykład wilki. Stąd aby zmniejszyć szanse poważnych obrażeń redukowano długość ogona, jak i w różnym stopniu przycinano małżowiny uszne szczeniąt. Psy myśliwskie także były poddawane zabiegom kopiowania z powodów praktycznych. Do takich psów zalicza się m.in. doga argentyńskiego, który był wykorzystywany do polowań na pumy. Istnieją rasy gdzie, cięcie ogonów i uszu miało wydźwięk tylko estetyczny i do takich ras należy m.in. Schipperke. W czasach Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii istniał podatek nakładany na pracujące psy z ogonami. W związku z tym ogony psom były obcinane, żeby uniknąć tego podatku. Podatek został unieważniony w 1796 roku, ale nie przerwało to stosowanej dotąd praktyki.

Kopiowanie współcześnie

W przypadku uszu najczęściej zabieg chirurgiczny ma na celu odpowiednie, do budowy głowy psa, ukształtowanie chrząstki ucha. Dla uzupełnienia efektu u niektórych ras (np. dog niemiecki) uszy odpowiednio podkleja się plastrami, aby w ostateczności miały pionową pozycję. Współcześnie coraz częściej odstępuje się od zabiegów kopiowania pozostawiając psom ogony i uszy w naturalnym kształcie.

Kontrowersje

Kopiowanie ogona i uszu są to dwa osobne zabiegi. Zwolennicy twierdzą ze zabiegi nie są znacząco bolesne i mogą zapobiegać przyszłym infekcjom, które mogą powodować silniejszy ból, niż sam zabieg kopiowania, który zrobiony tuż po urodzeniu zapewni łatwe wyleczenie rany. Zabieg obcinania ogona wykonuje się między 10 – 14 dni od momentu narodzenia się szczenięcia.

Przeciwnicy twierdzą, że zabieg jest wykonywany bardziej dla celów estetycznych niż zdrowotnych, który tylko dostarcza zwierzęciu niepotrzebnego bólu.

Status prawny

Współcześnie wiele państw zakazuje całkowicie dokonywania zabiegów kopiowania ogonów i uszu. W Europie, obcinanie uszu jest zabronione w tych państwach, które ratyfikowały Europejską Umowę o Ochronnie Zwierząt domowych (European Convention for the Protection of Pet Animals [1])

Status prawny poddawania zabiegom kopiowania ogona i uszu psów z rozróżnieniem na poszczególne państwa[2]:

Organizacje popierające kopiowanie

  • The Council of Docked Breeds
  • Vets4Docking

Organizacje zwalczające kopiowanie

  • The Anti-Docking Alliance

Przypisy

  1. ↑ treść umowy oraz lista państw, wraz z aktualnym statusem prawnym
  2. ↑ Na podstawie angielskojęzycznej Wikipedii
  3. ↑ na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r., Nr 106, poz. 1002 z późn. zm.)
Źródło: „http://pl.wikipedia.org/wiki/Kopiowanie_(kynologia)”

This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.