Article on other languages:
- يوريا
- Карбамид
- Urea
- Močovina
- Urinstof
- Harnstoff
- Karbamiid
- Urea
- Urea
- Ureo
- Urea
- Urée
- Úiré
- Urea
- Þvagefni
- Urea
- שתנן
- Urea
- Karbamīds
- Karbamidas
- Karbamid
- Ureum
- 尿素
- Urea
- Urea
- Uréia
- Мочевина
- Močovina
- Sečnina
- Urea
- Urea
- యూరియా
- Urê
- Üre
- Сечовина
- 尿素
 |
del.icio.us |
 |
Digg |
 |
Furl |
 |
|
 |
Rojo |
| Add to OnlyWire |
 |
Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Mocznik | ||||||||||||||
|
||||||||||||||
 |
||||||||||||||
| Ogólne informacje | ||||||||||||||
| Inne nazwy | karbamid | |||||||||||||
| Wzór sumaryczny | CH4N2O | |||||||||||||
| Inne wzory | CO(NH2)2 | |||||||||||||
| SMILES | NC(=O)N | |||||||||||||
| Masa molowa | 60,06 g/mol | |||||||||||||
| Wygląd | białe bezwonne kryształy | |||||||||||||
| Identyfikacja | ||||||||||||||
| Numer CAS | 57-13-6 | |||||||||||||
| PubChem | ||||||||||||||
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||
| Niebezpieczeństwa | ||||||||||||||
| NFPA 704 |
1
2
|
|||||||||||||
| Podobne związki | ||||||||||||||
| Podobne związki | fosgen, tiomocznik, acetamid, aceton | |||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25°C, 1000 hPa) |
||||||||||||||
Mocznik, karbamid (ang. urea) - CO(NH2)2 - organiczny związek chemiczny diamid kwasu węglowego.
Tworzy bezbarwne kryształy bez zapachu o temperaturze topnienia ok. 133°C.
W roku 1773 r. mocznik z moczu uzyskał G. F. Rouelle.
Związek ten sztucznie otrzymany został po raz pierwszy przez Friedricha Wöhlera w 1828 r. Mocznik był pierwszym związkiem organicznym otrzymanym z całkowicie nieorganicznych substratów w wyniku ogrzewania cyjanianu amonu:
- NH4NCO → H2N-CO-NH2
czym dowiedziono niesłuszność teorii "siły życiowej", rzekomo niezbędnej do syntezy związków produkowanych przez żywe organizmy.
W przemyśle mocznik jest otrzymywany w bezpośredniej reakcji dwutlenku węgla z amoniakiem:
- CO2 + 2NH3 → CO(NH2)2 + H2O
Jest to końcowy produkt przemiany białek i innych związków azotowych w organizmie. Jest wydalany z moczem, a w niewielkich ilościach z potem. Jego stężenie w osoczu wynosi 2,5 - 7,5 mmol/l.
Stosowany jest jako surowiec w produkcji tworzyw sztucznych, a także do produkcji leków i kosmetyków.
W rolnictwie stosowany jako: nawóz mineralny (zawiera 46% azotu i do 0,9% biuretu), substancja konserwująca, dodatek do pasz dla bydła.
Na liście dodatków do żywności ma numer E927b.
