|
Article on other languages:
|
Znieczulenie - (Anestezja, gr. αν- an- “bez” + αἲσθησις aisthesis “zmysłu”), bezpieczne i bezbolesne przeprowadzenie pacjenta przez czas operacji lub innego, potencjalnie bolesnego lub nieprzyjemnego zabiegu medycznego. W większości przypadków polega na zablokowaniu receptorów bólowych (nocyceptorów) lub przerwaniu przewodzenia we włóknach nerwowych. W zależności od metody wyróżnia się:
Specjalność lekarska zajmująca się znieczuleniami to anestezjologia. RozwójW starożytności pierwsze znieczulenia sporządzano z ziół takich jak opium czy marihuana. Dopiero w XIX wieku zaczęto przeprowadzać badania nad efektywnymi środkami znieczulającymi. W 1800 roku brytyjscy chemicy Humphry Davy i Thomas Beddoes stwierdzili znieczulające właściwości podtlenku azotu (tzw. "gazu rozweselającego"), jednak w tamtych czasach był jedynie wykorzystywany do rozrywek. Pierwszym, który wykorzystał go do znieczulenia był amerykański dentysta Horacy Wells. W 1844 użył on podtlenku azotu podczas ekstrakcji zęba, lecz w wyniku błędu dentysty stracił poparcie (pacjent zmarł). Kolejnym znaczącym środkiem znieczulającym jest chloroform, odkryty w 1831 roku. Jego skuteczność została potwierdzona dopiero w 1847. Zyskał popularność do tego stopnia, że 1853 roku wykorzystano go do uśpienia Wiktorii Hanowerskiej podczas porodu księcia Leopolda. Pierwszą skuteczną operację pod narkozą na polu bitwy przeprowadził w roku 1847 rosyjski chirurg, Nikołaj Iwanowicz Pirogow. Znieczulenie miejscoweZnieczulenie ogólnePrzeczytaj też zastrzeżenia dotyczące pojęć medycznych na Wikipedii! |
This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.